Επεξεργασία μελιού

Βρείτε πληροφορίες για την επεξεργασία και την συσκευασία του μελιού στο karagelis.gr

χημείο

Καραγγελής

αναλύσεις

Αρκαδία

Χημείο Καραγγελής ΜεσσηνίαΕπεξεργασία μελιού

 

 

 χημειο αμπελουργιας ιστορια αμπελουργια
 
                Επεξεργασία μελιού                
                                 
               

 

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

 

Το μέλι είναι μια τροφή με ιδιαίτερα φυσικοχημικά χαρακτηριστικά και ξεχωριστές οργανοληπτικές ιδιότητες. Παράγεται από τις μέλισσες, οι οποίες συλλέγουν νέκταρ και μελιτώματα  από τα φυτά, οι ουσίες τις οποίες μετατρέπουν σε μέλι. Ένα επιτυχημένο περιεκτικό ορισμό του μελιού έχει διατυπώσει ο Ε. Ε. Phillips(1930), τον εξής: το μέλι είναι ένα αρωματικό, γλοιώδες, γλυκό υλικό που προέρχεται από το νέκταρ των φυτών, το οποίο μαζεύουν οι μέλισσες και το μεταβάλλουν για την τροφή τους σε ένα πυκνότερο υγρό και τελικά το αποθηκεύουν στις κερήθρες τους. Είναι όξινης αντίδρασης, ρευστό στην αρχική μορφή του, αλλά μεταβάλλεται σε κρυσταλλικό όταν μείνει πολύ καιρό. Αποτελείται κυρίως από δύο απλά σάκχαρα, την δεξτρόζη και την λεβουλόζη, με παρουσία κατά περιπτώσεις πιο σύνθετων υδατανθράκων, με επικρατέστερη συνήθως την λεβουλόζη και περιέχει πάντοτε μεταλλικές ουσίες, φυτικά χρωστικά υλικά, μερικά ένζυμα και κόκκους γύρεως. Το μέλι σαν τροφή του ανθρώπου είναι ένα από τα πολυτιμότερα, θρεπτικότερα και υγιεινότερα τρόφιμα. Δίνει ενέργεια στους μυς, διαύγεια στο μυαλό, απολυμαίνει και ρυθμίζει το πεπτικό σύστημα. Η τακτική χρήση του δίνει σφρίγος στον οργανισμό και συντελεί στην παράταση της ζωής. Ο Ιπποκράτης και όλοι οι γιατροί της αρχαιότητας το συνιστούσαν σαν φάρμακο σε πολλές περιπτώσεις. Και σήμερα αναγνωρίζεται η θεραπευτική του αξία στην καθ' έξι καρδιοπάθειες, αναιμία, αδενοπάθεια και στις περιπτώσεις κατάπτωσης και αδυναμίας του οργανισμού. Στην κατανάλωση μελιού αποδίδεται η μακροβιότητα διάσημων μελισσοκόμων, που κυμαίνεται μεταξύ 80 και 90 ετών. Τα μέλια με σκούρο χρώμα έχουν τις περισσότερες τονωτικές ιδιότητες, όπως λ.χ. το πευκόμελο, που είναι πλούσιο σε μεταλλικά ιχνοστοιχεία. Το μέλι, όπως προαναφέρθηκε, ασκεί ευεργετική επίδραση γενικά στην υγεία του ανθρώπου. Η άποψη αυτή είναι διαδεδομένη σε ολόκληρο τον κόσμο και το σπουδαιότερο είναι τεκμηριωμένη και από επιστήμονες. Έτσι σε μια προσπάθεια να προσδιοριστεί η δράση του μελιού ως τροφή και φάρμακο σε διάφορες κλινικές περιπτώσεις ο Duisherg (1967) διέκρινε τις παρακάτω περιπτώσεις.

 

•   Το μέλι δρα κατά της κοπώσεως και αυτό πετυχαίνεται με αποθήκευση της φρουκτόζης που περιέχει στο συκώτι ως γλυκογόνο. Εκεί μετατρέπεται σε γλυκόζη, αυξάνοντας έτσι την περιεκτικότητα της στο αίμα. Ευκολύνει την αφομοίωση του ασβεστίου, δραστηριοποιεί την οστεοποίηση.

 

•   Γιατρεύει ή ανακουφίζει τις εσωτερικές διαταραχές, τα έλκη του στομάχου, την αϋπνία, τους πονόλαιμους, μερικές καρδιακές παθήσεις και γενικά έχει ευεργετική επίδραση και στην καρδιά, αυξάνει τις αιμογλοβίνες του αίματος και τη μυϊκή δύναμη, κ. α

 

•   Σε εξωτερική χρήση θεραπεύει τα εγκαύματα, τις πληγές και τις ρινοφαρυγγικές παθήσεις χάρη στην ινχιδίνη (indidine) που του προσδίδει βακτηριοστατικές ιδιότητες. Το μέλι, λοιπόν, είναι το βασικό προϊόν στην μελισσοκομία αλλά και ένας πολύτιμος σύμμαχος του ανθρώπινου οργανισμού.

 

•   Υπάρχει μεγάλη ποικιλία μεταξύ των μελιών, αφενός επειδή κάθε φυτό συνεισφέρει τα δικά του χαρακτηριστικά, αφετέρου επειδή υπάρχουν μεγάλες κλιματολογικές διαφοροποιήσεις μεταξύ των διαφόρων περιοχών.

 

 

ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑ ΜΕΛΙΟΥ

 

Τρύγος και προετοιμασία για πώληση

 

Ο τρύγος του μελιού είναι μια εργασία πολύ απλή, αν λάβουμε υπόψη τον αριθμό των κιλών του μελιού που τρυγάει ένα άτομο σε μια ώρα. Ενώ ένας εργάτης και ο βοηθός του αφαιρούν το κάλυμμα και εξάγουν, σε μια ημέρα των 8 ωρών, από 300 έως 1.000 κιλά, αν θεωρήσουμε το σύνολο των εργασιών: προετοιμασία της αίθουσας εξαγωγής μελιού (καθαρισμός του χώρου και των υλικών), αφαίρεση του μελιού από το μελισσοκομείο, μεταφορά, αφαίρεση των καλυμμάτων, εξαγωγή, πέρασμα από τον διυλιστήρα με φιλτράρισμα, συσκευασία σε δοχεία του 1  κιλού, τοποθέτηση των πατωμάτων στις κυψέλες για γλείψιμο, ύστερα αφαίρεση των πατωμάτων από τις κυψέλες, τακτοποίηση των κηρήθρων, λιώσιμο των καλυμμάτων, καθαρισμός των εργαλείων και της αίθουσας, η απόδοση ανά ώρα του εργάτη δεν είναι παρά 5 έως 10 κιλά μέλι. Πολλοί επαγγελματίες μελισσοκόμοι δεν ξεπερνούν τα 15 κιλά ανά ώρα και ανά άτομο.

 

Η εποχή της συλλογής διαρκεί πολύ στις Μεσογειακές περιοχές, αλλά οι εργάτριες μοιράζουν στις προνύμφες τους ένα μεγάλο μέρος από το νέκταρ που παίρνουν από τα λουλούδια. Τα πατώματα γεμίζουν μέλι μονάχα την περίοδο που οι μέλισσες φέρνουν μεγάλες ποσότητες, κυρίως αν ταυτόχρονα η επιφάνεια του γόνου περιορίζεται από το φυσικό σταμάτημα της ωοτοκίας. Ο μελισσοκόμος δεν πρέπει να τρυγήσει το νέκταρ που οι μέλισσες φέρνουν στην κυψέλη. Πρέπει να περιμένει να φύγει η υγρασία για να έχει το προϊόν καλή ποιότητα και να μπορεί να διατηρηθεί δίχως φόβο. Ο τρύγος πρέπει να γίνεται μετά μια νεκταροέκκριση, όταν οι μέλισσες δεν φέρνουν καθόλου ή φέρνουν πολύ λίγο νέκταρ στις κυψέλες και τα % των κελιών έχουν σφραγιστεί. Πρέπει να θυμόμαστε ότι το κάλυμμα των κελιών δεν είναι ένα απόλυτο κριτήριο, γιατί πολλές φορές οι μέλισσες καλύπτουν τα κελιά ενώ το μέλι συνεχίσει να μετουσιώνεται γιατί παρέχει πολύ νερό. Αν τρυγήσουμε σ’ αυτή την περίπτωση το μέλι δεν θα είναι καλής ποιότητας. Συμβαίνει επίσης, στο τέλος της έκκρισης της λεβάντας, να μην κλείνουν οι μέλισσες τα κελιά, των οποίων το περιεχόμενο είναι το ίδιο πυκνό με το περιεχόμενο των κελιών που είχαν ήδη καλυφθεί.

 

Μονάχα η ανάλυση του μελιού μπορεί να καθορίσει την καλύτερη στιγμή για τον τρύγο. Αυτή η ανάλυση μπορεί να γίνει και με το ρεφρακτόμετρο. Στις μεσημβρινές περιοχές, το μέλι τρυγιέται μεταξύ Απριλίου και Νοεμβρίου σε μια ή περισσότερες φορές. Τον Απρίλιο ή τον Μάιο τρυγούμε το μέλι του δεντρολίβανου, τον Ιούνιο το μέλι του θυμαριού και της ονοβρυχίδας, τον Αύγουστο το μέλι της λεβάντας, τον Οκτώβριο και το Νοέμβριο το μέλι του ρεικιού Η εποχή της συλλογής διαρκεί πολύ στις Μεσογειακές περιοχές, αλλά οι εργάτριες μοιράζουν στις προνύμφες τους ένα μεγάλο μέρος από το νέκταρ που παίρνουν από τα λουλούδια. Τα πατώματα γεμίζουν μέλι μονάχα την περίοδο που οι μέλισσες φέρνουν μεγάλες ποσότητες, κυρίως αν ταυτόχρονα η επιφάνεια του γόνου περιορίζεται από το φυσικό σταμάτημα της ωοτοκίας. Ο μελισσοκόμος δεν πρέπει να τρυγήσει το νέκταρ που οι μέλισσες φέρνουν στην κυψέλη. Πρέπει να περιμένει να φύγει η υγρασία για να έχει το προϊόν καλή ποιότητα και να μπορεί να διατηρηθεί δίχως φόβο.

 

Ο τρύγος πρέπει να γίνεται μετά μια νεκταροέκκριση, όταν οι μέλισσες δεν φέρνουν καθόλου ή φέρνουν πολύ λίγο νέκταρ στις κυψέλες και τα % των κελιών έχουν σφραγιστεί. Πρέπει να θυμόμαστε ότι το κάλυμμα των κελιών δεν είναι ένα απόλυτο κριτήριο, γιατί πολλές φορές οι μέλισσες καλύπτουν τα κελιά ενώ το μέλι συνεχίσει να μετουσιώνεται γιατί παρέχει πολύ νερό. Αν τρυγήσουμε σ’ αυτή την περίπτωση το μέλι δεν θα είναι καλής ποιότητας. Συμβαίνει επίσης, στο τέλος της έκκρισης της λεβάντας, να μην κλείνουν οι μέλισσες τα κελιά, των οποίων το περιεχόμενο είναι το ίδιο πυκνό με το περιεχόμενο των κελιών που είχαν ήδη καλυφθεί.

 

Μονάχα η ανάλυση του μελιού μπορεί να καθορίσει την καλύτερη στιγμή για τον τρύγο. Αυτή η ανάλυση μπορεί να γίνει και με το ρεφρακτόμετρο. Στις μεσημβρινές περιοχές, το μέλι τρυγιέται μεταξύ Απριλίου και Νοεμβρίου σε μια ή περισσότερες φορές. Τον Απρίλιο ή τον Μάιο τρυγούμε το μέλι του δεντρολίβανου, τον Ιούνιο το μέλι του θυμαριού και της ονοβρυχίδας, τον Αύγουστο το μέλι της λεβάντας, τον Οκτώβριο και το Νοέμβριο το μέλι του ρεικιού.

 

 

Προαφαίρεση μελιού στην κυψέλη (εξωτερικός τρύγος)

 

Οι ερασιτέχνες που θέλουν να γνωρίσουν την παραγωγή καθεμιάς κυψέλης πρέπειν να τις ζυγίσουν όλες πριν και μετά τον τρύγο. Πρέπει επίσης να σημειώσουν τον αριθμό των πατωμάτων που θα βγάλουν από κάθε μελίσσι. Αφού γίνει αυτό μπορούν να προαφαιρέσουν το μέλι.

Για να γίνει αυτό πρέπει να κάνουμε τα εξής:

 

1)  Να ανοίξουμε την κυψέλη.

 

2)  Να διώξουμε τις μέλισσες με καπνό, με ατμούς της ουσίας Μιρμπάν (nitrobenzene) ή με ατμούς του φαινικού οξέος (phenol).

 

3)  Να βγάλουμε το πάτωμα. Αν ο καπνός, η ουσία Μιρμπάν ή το φαινικό οξύ έχουν διώξει τις μέλισσες βγάλτε ολόκληρο το πάτωμα που περιέχει όλα τα πλαίσια του και τοποθετήστε το δίπλα στην κυψέλη ή φορτώστε το αμέσως στο αυτοκίνητο.

 

Όταν οι μέλισσες δεν έχουν εγκαταλείψει τα πλαίσια, πρέπει να τις βγάλουμε μία- μία, να τις καπνίσουμε και να τις βάλουμε σε ένα άλλο πάτωμα. Στις κυψέλες langstroth, συμβαίνει να συγκρατεί ο γόνος τις μέλισσες στο πάτωμα. Περάστε τότε τα πλαίσια που έχουν γόνο από το πάτωμα στο σώμα της κυψέλης  στη θέση των πλαισίων μελιού που θα έχουμε αφαιρέσει.

 

4)  Προστασία από τη λεηλασία τη στοίβα των πατωμάτων στο έδαφος ή στο αμάξι. Για να η μπορούν να μπουν οι μέλισσες στη στοίβα, τοποθετήστε το [πρώτο πάτωμα σε μια πολύ επίπεδη επιφάνεια: κάλυμμα πλαισίων ή στέγη και σκεπάστε το τελευταίο πάτωμα με ένα πάτωμα πλαισίων ή με μια στέγη ή με ένα ύφασμα βρεγμένο από μια ελαφριά σύνθεση από ουσία Μίρμπαν.

 

5)  Υπολογισμός του τρύγου της χρονιάς Ένα πλαίσιο langstroth που είναι εντελώς γεμάτο από καλυμμένο μέλι περιέχει έως 3 κιλά μέλι, ένα πλαίσιο Dadant έως 4 κιλά. Όταν υπολογίζουμε την παραγωγή της χρονιάς υπολογίζουμε το μέλι των 10 πλαισίων Langstroth ενός πατώματος σε 20 κιλά, αυτό που έχει 9 πλαίσια ενός πατώματος Dadant σε 12 κιλά και αυτό του σώματος Dadant σε 3 κιλά ανά πλαίσιο.

 

6)  Ρυθμός του τρύγου

Σε 10 ώρες, δύο άνθρωποι βγάζουν τα πατώματα, παίρνουν 2 έως 5 πλαίσια στο σώμα, εισάγουν ισάριθμες κηρήθρες στη γονοφωλιά, φορτώνουν και μεταφέρουν την παραγωγή 60 έως 100 κυψελών, ανάλογα με την ποσότητα της παραγωγής και τον τρόπο προαφαίρεσης του μελιού: από κάθε πλαίσιον χωριστά ή από ολόκληρα πατώματα. (Medori, 1980)

 

Μεταφορά του μελιού σε πλαίσια

Περισσότερα από 100 χιλιόμετρα μπορεί να χωρίζουν το μελισσοκομείο από την αίθουσα εξαγωγής του μελιού. Γιατί δεν έχουν όλοι οι μελισσοκόμοι το σπίτι τους στις τοποθεσίες που γίνεται η νεκταροέκκριση της λεβάντας ή του ρεικιού. Η μεταφορά του μελιού σε πλαίσια δεν απαιτεί ειδικές προφυλάξεις. Τα πατώματα πρέπει να έχουν όλα τα πλαίσια τους, αδειανά ή γεμάτα, έτσι ώστε να μην

μετατοπίζονται κατά τη διάρκεια της μεταφοράς. Οι στοίβες των πατωμάτων προστατεύονται μονάχα από τη λεηλασία.

Στο χώρο του ξεφορτώματος είναι πρακτικό το ξεφόρτωμα σε μια εξέδρα που έχει το ίδιο ύψος με το αυτοκίνητο.

 

Μερικοί μελισσοκόμοι που έχουν πολλές κυψέλες διαθέτουν ειδικά κλειστά γκαράζ που επικοινωνούν με τις αίθουσες εξαγωγής του μελιού, πράγμα που τους επιτρέπει να ξεφορτώνουν δίχως φόβο για λεηλασία. Μεταφέρουν δε τα πατώματα με ειδικά ανυψωτικά μηχανήματα.

 

Αφαίρεση των καλυμμάτων (απολέπισμα)

Στα πειραματικά μελισσοκομεία, τοποθετούν τα πατώματα πριν την αφαίρεση των καλυμμάτων σε ένα θερμαντήριο που το διασχίζει ένα ρεύμα ξηρού και θερμού αέρα, ο οποίος παίρνει ένα μέρος από το νερό του μελιού (1 έως 2% σε 24 ώρες) όταν περνάει μέσα από τα καλύμματα του κεριού. Αφαιρούν τα καλύμματα αφού αφήσουν τα πλαίσια ένα αρκετό χρονικό διάστημα στο θερμαντήριο. (σχήμα 10) Είτε τοποθετήσουμε τα πλαίσια σε θερμαντήριο είτε όχι, η αφαίρεση των καλυμμάτων γίνεται σε ένα θάλαμο μέτριας θερμότητας και πολύ καλά κλεισμένο Ο εργάτης άνδρας ή γυναίκα, δουλεύει πάνω σε μια λεκάνη. Κρατάει στο δεξί χέρι του ένα μαχαίρι ή άλλο ειδικό εργαλείο. Σήμερα τα μαχαίρια ή τα ειδικά εργαλεία ζεσταίνονται με ηλεκτρισμό ή με ατμό. Με ένα απλό μαχαίρι, μια ανειδίκευτη εργάτρια αφαιρεί το κάλυμμα σε 100 έως 150 κιλά ημερησίως με 8ωρη εργασία αν τα πατώματα Langstroth περιέχουν 10 πλαίσια Hoffman. Τα συνήθη πλαίσια των πατωμάτων Dadant  επιτρέπουν καλύτερη απόδοση: ένας εργάτης μπορεί να αφαιρέσει το κάλυμμα σε 1000 κιλά μέλι σε μια ημέρα.

 

Υπάρχουν ειδικές μηχανές για την αφαίρεση των σφραγισμάτων με λάμα που ζεσταίνεται και πάλλεται, που δουλεύουν καλά τα συνήθη πλαίσια των πατωμάτων Dadant αλλά πιο δύσκολα τα πλαίσια Hoffman. Αυτές οι μηχανές κοστίζουν από 80 έως 160.000 δραχμές. Αλλά δεν αφαιρούν τα καλύμματα από τα κενά των πλαισίων, έτσι είναι απαραίτητο να αποτελειώσει ο μελισσοκόμος την εργασία με το μαχαίρι στο χέρι. Υπάρχει ακόμα μια καινούργια μηχανή που αφαιρεί τα καλύμματα δίχως να βγάζει τα πλαίσια από τα πατώματα.

 

Εξαγωγή μελιού

 

Η εξαγωγή βγάζει το μέλι από τα πλαίσια. Ο μελιτοεξαγωγέας αποτελείται από:

 

•  Ένα κάδο που στηρίζει τα πλαίσια και γυρίζει γρήγορα γύρω από τον άξονα τουκάθετα ή οριζόντια

•   Μια λεκάνη για την υποδοχή του μελιού

•   Από ένα μοτέρ ή μια μανιβέλα και ένα μηχανισμό που κινεί τον κάδο

 

Η θέση των πλαισίων στον κάδο επιτρέπει να χωρίσουμε τους μελιτοεξαγωγείς σε εφαπτόμενους και ακτινωτούς. Στους πρώτους οι όψεις των πλαισίων είναι παράλληλες στα τοιχώματα του κάδου. Στους δεύτερους τα πλαίσια είναι τοποθετημένα ακτινωτά. Ο άξονας των μηχανών εξαγωγής του μελιού είναι συνήθως κάθετος, στηρίζεταιvπάνω σε μια ατσάλινη μπίλια.

 

Μια καλή μηχανή εξαγωγής μελιού πρέπει:

•   Να εξάγει όλο το μέλι

•   Να μην σπάει τις κηρήθρες

•   Να φορτώνεται και να ξεφορτώνεται εύκολα και γρήγορα

Για να βγει όλο το μέλι, η περιφερειακή ταχύτητα του κιβωτίου πρέπει να φθάνει 6μ. ανά δευτερόλεπτο για την εφαπτομένη ή 10μ. για την ακτινωτή. Μ' αυτές τις ταχύτητες μπορεί η αντίσταση των κεριών των κεριών να υποχωρήσει, τότε οι κηρήθρες σπάζουν. Έτσι στα μηχανήματα υπάρχει ένας συμβιβασμός ανάμεσα στην τέλεια εξαγωγή του μελιού και την προστασία των πλαισίων (αχτίνων) από τα οποία λιγότερο από 1 % πρέπει να σπάσουν. Οι νεκροί χρόνοι έχουν περιοριστεί στις καινούριες μηχανές με οριζόντιο άξονα όπου ένα πάτωμα που περιέχει 10 πλαίσια, όπου έχουν αφαιρεθεί τα καλύμματα, εισάγεται με μια κίνηση. Η ικανότητα της μηχανής είναι 4 πατώματα. Έτσι η μηχανή φορτώνεται και ξεφορτώνεται 4 φορές

 

Πρέπει να βάλουμε τα πλαίσια στον κάδοπροσέχοντας να ισορροπήσουμε το φόρτωμα: βάζουμε απέναντι σε ένα βαρύ πλαίσιο ένα βαρύ και σε ένα ελαφρύ ένα ελαφρύ.

•   Στην αρχή πρέπει να γυρίζουμε σιγά

•   Με μια εφαπτομένη μηχανή, πρέπει να δουλεύουμε με μικρή ταχύτητα για να βγάλουμε όλο το μέλι της μιας όψης. Γυρίζουμε τα πλαίσια, βγάζουμε το μέλι τηςάλλης όψης και στη συνέχεια τα ξαναγυρίζουμε στην πρώτη όψη για να βγάλουμε το μέλι που έχει μείνει.

Στις εφαπτόμενες μηχανές τα πλαίσια γυρίζουν όλα ταυτόχρονα όταν αλλάζουμε την κατεύθυνση της κίνησης του κάδου. Στις ακτινωτές μηχανές γυρίζουμε τη μηχανή σε μια μόνη φορά και δεν γυρίζουμε τα πλαίσια. Οι μηχανές που έχουν μοτέρ διαθέτουν αυτόματη αλλαγή της ταχύτητας.

Για να ξέρουμε σε ποια στιγμή όλο το μέλι έχει αφαιρεθεί θα πρέπει να δοκιμάσουμε τις μηχανές. Για μια ακτινωτή πχ τραβάμε τα πλαίσια μετά από 5 λεπτά κίνησης, ζυγίζουμε και τα ξαναβάζουμε στη μηχανή. Αν τα πλαίσια χάνουν ακοή βάρος, η εξαγωγή του μελιού δεν είναι τέλεια. Αρχίζουμε μετά με άλλα πλαίσια, τα αφήνουμε να γυρίσουν 5 λεπτά χωρίς να τα ζυγίσουμε. Έτσι συνεχίζουμε τα πειράματα για να βρούμε πόσο χρόνο χρειάζεται η μηχανή για να βγάλει το μέλι. Συνήθως η μηχανή χρειάζεται 10 έως 45 λεπτά για να βγάλει όλο το μέλι, αλλά αυτό εξαρτάται από τον τύπο της μηχανής, τη διάμετρο του κάδου, την ταχύτητα της, την υγρότητα και θερμοκρασία του μελιού.

 

 

Σε μια ημέρα μια εφαπτομένη μηχανή βγάζει 150 έως 200 κιλά μέλι. Μια ακτινωτή με μοτέρ που δουλεύει ταυτόχρονα 24 πλαίσια βγάζει 250 έως 500 κιλά. Οι μηχανές εξαγωγής μελιού 40 πλαισίων σε 4 πατώματα βγάζουν από 1000 έως 2000 κιλά μέλι την ημέρα. Οι μεγάλες μελισσοκομικές επιχειρήσεις χρησιμοποιούν ακόμα πιο μεγάλες μηχανές. (Medori, 1980)

 

Γλείψιμο και τοποθέτηση των άδειων πλαισίων

 

Τα άδεια πλαίσια τοποθετούνται στις κυψέλες για μια καινούρια συγκομιδή ή για να τα γλείψουν οι μέλισσες. Σε ένα σώμα μιας κυψέλης που κατοικείται, βάζουμε 2 φύλλα εφημερίδας, ύστερα 1 ή 2 πατώματα για να τα γλείψουν οι μέλισσες που θα βγάλουμε μετά από 4 ή 5 ζεστές μέρες. Στην ίδια κυψέλη μπορούμε να τοποθετήσουμε διαδοχικά 2 σειρές από πατώματα για να καθαριστούν. Αν συμβεί νεκταροέκκριση οι μέλισσες θα τοποθετήσουν το νέκταρ μέσα στα πατώματα. Όταν βγάλουμε τα γλειμμένα πατώματα πρέπει να διώξουμε τις μέλισσες βουρτσίζοντας ή τινάζοντας τα πλαίσια το ένα μετά το άλλο. Σήμερα οι μελισσοκόμοι εγκαταλείπουν σιγά σιγά την παλιά μέθοδο της τοποθέτησης των πλαισίων στις κυψέλες για να καθαριστούν από το γλείψιμο των μελισσών. Βρίσκουν πιο απλό να στοιβάζουν σε απόσταση 50 έως 100 μέτρων από το μελισσοκομείο με τέτοιο τρόπο ώστε κάθε καινούριο πάτωμα να παρεκκλίνει 90° από το προηγούμενο. Οι μέλισσες μπορούν εύκολα να τρυπώνουν μέσα στις στοίβες των πατωμάτων, να τις γλείφουν και να τις καθαρίζουν. Σε 48 ώρες οι κηρήθρες έχουν καθαριστεί δίχως φόβο λεηλασίας.

 

Στις αποθήκες τοποθετούμε τις κηρήθρες ανάλογα με το χρώμα τους. Προβλέπουμε την αντικατάσταση των παλιών πλαισίων και την επιδιόρθωση των χαλασμένων. Πρέπει επίσης να προφυλάξουμε τις κηρήθρες από το σκώρο, καίγοντας θειάφι σε ένα μεταλλικό κουτί στο πάνω μέρος μιας στοίβας πατωμάτων ή μέσα στο δωμάτιο όπου βρίσκονται τα πατώματα και το οποίο πρέπει να είναι ερμητικά κλεισμένο. Όσον αφορά, στη μεταχείριση των καλυμμάτων (σφραγισμάτων- απολεπισμάτων) τα καλύμματα αφήνουν το μέλι τους στην αρχή με το καταστάλαγμα πάνω στην λεκάνη και στη συνέχεια με φυγοκέντρηση στον κάδο του μελιτοεξαγωγέα ή σε ένα ειδικό φίλτρο. Το καταστάλαγμα των καλυμμάτων δίνει το 2% του μελιού που

βγαίνει από τις κυψέλες. Μερικοί μελισσοκόμοι προτιμούν να συμπιέζουν τα καλύμματα για να βγάλουν το μέλι.

 

Φιλτράρισμα, μεταφορά

 

Από τη μηχανή εξαγωγής το μέλι κυλάει σε ένα κουβά, τον οποίο χύνουμε σε διυλιστήρα, που είναι ένα απλό δοχείο. Μερικοί μελισσοκόμοι διαθέτουν αυτόματα μηχανήματα. Στην έξοδο της μηχανής υπάρχει ένα φίλτρο με τρύπες 2 έως 3 μμ που συγκρατούν τις ακαθαρσίες. Οι πιο μικρές ακαθαρσίες μπορούν να συγκρατηθούν από ένα φίλτρο που έχει τρύπες 2/10 του μμ. Αλλά τότε το φιλτράρισμα είναι πολύ αργό.

 

Το μέλι φιλτράρεται μια φορά και χύνεται σε μια σκάφη όπου υπάρχει μια θερμαντική σχάρα (διχτυωτό). Από εδώ μια αντλία με πακτή πόρτα που ανεβοκατεβαίνει το στέλνει σε ένα δεύτερο φίλτρο, ύστερα στο διυλιστικό δοχείο. Τα διάφορα όργανα συνδέονται με μεταλλικούς σωλήνες ή από πυρέξ στις μόνιμες εγκαταστάσεις ή από πλαστικές ύλες κατάλληλες για τρόφιμα αν δεν είναι κινητές.

 

Η θέρμανση του μελιού μεταξύ 32° και 40° ελαττώνει το ιξώδες του, ευκολύνει το πέρασμα του από τα όργανα και μέσα από το φίλτρο. Αλλά δεν πρέπει να ξεχνάμε πως το ζεστό μέλι χρωματίζεται, συνεπώς δεν το κρατάμε περισσότερο από 15 ημέρες σε 35°. Τα κινητά φίλτρα μεγάλης ταχύτητας που εισάγουν τον αέρα πρέπει να τα αποφεύγουμε. (Θρασυβούλου, 2001) 

 

Συσκευασία

 

Το φιλτραρισμένο ή διαυγασμένο μέλι όταν βγαίνει από το κύκλωμα ψύξης του παστεριωτήρα σε 40.c0 συσκευάζεται αμέσως, είτε διοχετεύεται σε δεξαμενές αποθήκευσης και συσκευάζεται αργότερα. Οι δεξαμενές αυτές έχουν μόνωση ή διπλά τοιχώματα για την προθέρμανση του μελιού κατά τη συσκευασία. Η αυτόματη γραμμή συσκευασίας μελιού αποτελείται από το δοχείο τροφοδοσίας του μελιού πάνω από τη δοσομετρική μηχανή ογκομέτρησης, το σύστημα αφαίρεσης της σκόνης πάνω από τα βάζα ή τα κουτιά με συμπιεσμένο αέρα, τη γραμμή τροφοδοσίας κενών κουτιών ή βάζων, το μηχανισμό τοποθέτησης και σφιξίματος των καπακιών, τη μεταφορική ταινία των ετοίμων κουτιών, τα κλειστικά μηχανήματα, την ετικετέζα, το μηχάνημα συσκευασίας σε χαρτοκιβώτια και όλα τα άλλα που μπορεί ενδεχομένως να συμπληρώνουν το συγκρότημα. Από ότι ήδη φαίνεται, μόνον τα πρώτα και τα τελευταία στάδια απαιτούν χειρονακτική εργασία. Το συσκευασμένο σε βάζα μέλι τοποθετείται σε χαρτοκιβώτια για να προφυλάσσεται από το φως. Το μέλι πωλείται σε βάζα από γυαλί ή πλαστικά και σε δοχεία από σίδηρο ή αλουμίνιο. Το γυαλί είναι το καλύτερο υλικό για το μέλι, αλλά το βάρος του, ο εύθραυστος χαρακτήρας και η διαφάνεια του που αφήνει να φαίνονται οι άσπροι ολκοί στο κρυσταλλωμένο μέλι, κάνουν ώστε να προτιμούν οι μελισσοκόμοι το χαρτί ή τα πλαστικά.

 

Η συσκευασία αρχίζει από δοχεία των 20 κιλών έως τα κουτάκια των 10 γραμμαρίων. Η συσκευασία που είναι πιο κοινή είναι των 500 γραμμαρίων ή του 1 κιλού. Ένα καλό βάζο πρέπει να κλείνει ερμητικά και να μην αλλοιώνει τη γεύση του προϊόντος.

 

Μέλι σε μεγάλες ποσότητες μεταφέρεται συχνά σε πλαστικά μπιτόνια ή σε κουτιά των 20 λίτρων. Τα οποία δεν είναι κατάλληλα για το μέλι καθώς έχουν στενό λαιμό. Οι καλύτερες επιλογές για την επεξεργασία και τη μεταφορά του μελιού είναι στοιβάσιμοι, πλαστικοί κάδοι με σφιχτά βλέφαρα. Χρησιμοποιώντας αυτούς τους  κουβάδες, οι μελισσοκόμοι να ταξινομούν το μέλι σε πρώτης και δεύτερης ποιότητας κατά τη στιγμή της συγκομιδής, και μπορούν να χρησιμοποιηθούν για το κοσκίνισμα και το φιλτράρισμα της επεξεργασίας. Κατάλληλοι κάδοι δεν είναι πάντοτε άμεσα διαθέσιμοι, αλλά συνήθως μπορούν να εντοπίζονται σε μεγάλες πόλεις, και είναι κατάλληλοι, κουβάδες με καπάκι που χρησιμοποιούνται ευρέως στη βιομηχανία τροφίμων και υπηρεσίες εστίασης.


 

(Amazon news,

ftp://ftp.fao.org)

               
                                 
                                 
 αρχικη χημειο παρεχει εξοπλισμος

 

 

 


 

 

 footer                  footer                footer                  footer
                                                     
 footer

 

 footer footer footer footer

 

 

 

© 2018 Καραγγελής | Χημείο , Βιολογικό Πετιμέζι , Εξοπλισμός Κρασιού | Μεσσήνη Μεσσηνίας • all rights reserved • developed and powered by LOGIKON
ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΓΓΡΑΦΗ
3